વાત્સલ્યમ્ સમાચાર,
પૂજા ઠક્કર – મુંદરા કચ્છ.
કૃષિ અને પશુપાલન ક્ષેત્રે ‘આત્મનિર્ભરતા’ જ વૈશ્વિક કટોકટી અને આર્થિક ગુલામી સામેનું એકમાત્ર સુરક્ષા કવચ: અર્થશાસ્ત્રીઓ અને સામાજિક ચિંતકોનો સૂર
૦૦૦
વિકાસશીલ ભારતની આર્થિક વાસ્તવિકતા: ઈંધણના ભાવ અને નાગરિકોની ખરીદશક્તિનું સાચું આંકડાકીય ગણિત
મથુરા (કૃષ્ણ જન્મભૂમિ, UP), તા. 23:
વર્તમાન સમયમાં પેટ્રોલ-ડીઝલના ભાવવધારા અને ઈંધણની ઉપલબ્ધતા અંગે ચાલી રહેલી વ્યાપક ચર્ચાઓ વચ્ચે દેશની બદલાતી આર્થિક સ્થિતિ અને વૈશ્વિક પ્રવાહોનું ઊંડું વિશ્લેષણ કરવું અનિવાર્ય બન્યું છે. કોઈપણ અર્થતંત્રના વિકાસને માત્ર એક જ દ્રષ્ટિકોણથી જોવાને બદલે નાગરિકોની ખરીદશક્તિ (Affordability) અને દેશની આંતરમાળખાકીય પ્રગતિના સંદર્ભમાં સમજવો જરૂરી છે. છેલ્લા બે દાયકાના સત્તાવાર આંકડાઓ સ્પષ્ટ કરે છે કે મોંઘવારીની બૂમો પાછળ ક્યાંક ને ક્યાંક સાચા ગણિતનો અભાવ અથવા નકારાત્મકતા જવાબદાર છે.
ખરીદશક્તિ વિરુદ્ધ ઈંધણના ભાવ: આંકડા શું કહે છે?
વર્ષ ૨૦૦૪માં દેશમાં પેટ્રોલનો ભાવ આશરે ૩૪ પ્રતિ લીટર હતો પરંતુ તેની સામે દેશના સરેરાશ નાગરિકની વાર્ષિક માથાદીઠ આવક (Per Capita Income) માત્ર ૨૪,૦૦૦ આસપાસ હતી. આજે વર્ષ ૨૦૨૪-૨૫ના સમયગાળામાં પેટ્રોલનો ભાવ ભલે ૧૦૦ થી ૧૦૫ પ્રતિ લીટરની આસપાસ હોય પરંતુ તેની સામે દેશવાસીઓની સરેરાશ વાર્ષિક આવક વધીને આશરે ૧,૭૦,૦૦૦ થી ૧,૮૦,૦૦૦ સુધી પહોંચી ગઈ છે. આ ગણિત દર્શાવે છે કે વિતેલા ૨૦ વર્ષમાં પેટ્રોલના ભાવમાં આશરે ૩ ગણો વધારો થયો છે જ્યારે નાગરિકોની સરેરાશ કમાણીમાં ૭ થી ૭.૫ ગણો (જ્યાં પગાર ધોરણો છે ત્યાં તો ૧૦ ગણા સુધીનો) નોંધપાત્ર વધારો થયો છે. પરિણામે ૨૦૦૪ની સરખામણીએ આજે સામાન્ય ભારતીય માટે પેટ્રોલ-ડીઝલ ખરીદવું આર્થિક રીતે વધુ સહેલું બન્યું છે.
ભૂતકાળનું દેવું અને ટેક્સની આવકનો સદુપયોગ:
વર્તમાન ઈંધણ દરો પાછળ ૨૦૧૪ પહેલાની સરકારો દ્વારા લેવાયેલા ‘ઓઇલ બોન્ડ્સ’નું લાખો કરોડ રૂપિયાનું દેવું અને તેનું વ્યાજ પણ જવાબદાર છે જે આજની સરકાર ચૂકવી રહી છે. આ ઉપરાંત ઈંધણ પર મળતી ટેક્સની આવક કોઈ વેડફાટ નથી પરંતુ દેશમાં બની રહેલા વર્લ્ડ ક્લાસ એક્સપ્રેસવે, મેટ્રો નેટવર્ક, સંરક્ષણ ક્ષેત્રનું આધુનિકીકરણ, ડિજિટલ પેમેન્ટ્સ ક્રાંતિ તેમજ ‘આયુષ્માન ભારત’ (૧૦ લાખ સુધીની મફત સારવાર) અને મફત અનાજ જેવી ગરીબ કલ્યાણ યોજનાઓમાં સીધી રીતે વપરાઈ રહી છે. વિકાસ ક્યારેય મફતમાં નથી આવતો આવક અને સુવિધાઓમાં વધારો એ વિકાસશીલ દેશની પ્રગતિની નિશાની છે.
કચ્છના ખેડૂતોની રજૂઆત અને વૈશ્વિક ચિંતા:
તાજેતરમાં કચ્છના ખેડૂત દ્વારા ડીઝલ બાબતે જે રજૂઆતો કરવામાં આવી છે તે સ્થાનિક મુશ્કેલી ચોક્કસ દર્શાવે છે. પરંતુ તેનાથી પરે જઈને એક કડવું વૈશ્વિક સત્ય પણ સ્વીકારવું પડશે કે ભારત પોતાની જરૂરિયાતનું ૮૫% થી વધુ ક્રૂડ ઓઇલ વિદેશથી આયાત કરે છે. જે બાબત સંપૂર્ણપણે પશ્ચિમી દેશો અને આંતરરાષ્ટ્રીય બજાર પર નિર્ભર હોય તેના માટે સ્થાનિક તંત્ર સામે મોરચો માંડવાને બદલે આપણે આપણી જીવનશૈલી અને વિદેશી નિર્ભરતા ઘટાડવી પડશે. ઇતિહાસ સાક્ષી છે કે અમેરિકા જેવા દેશોએ માત્ર તેલ પર નિર્ભર વેનેઝુએલા જેવા દેશોને આર્થિક પ્રતિબંધો લાદીને પાયમાલ કરી દીધા હતા.
વિદેશી કંપનીઓનું ષડયંત્ર અને ‘નંદી’ તરફ પાછા વળવાનો સમય:
૧૫૦ કરોડની વસ્તી ધરાવતા ભારતના વિશાળ કૃષિ અને દૂધના બજાર પર આજે પશ્ચિમી મહાસત્તાઓની નજર બગડી છે. ભૂતકાળમાં જે રીતે ‘ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપની’ વેપારના બહાને આવીને ભારતને ગુલામ બનાવી ગઈ હતી તે જ રીતે આજે વિદેશી કંપનીઓ ભારતીય ડેરી ઉદ્યોગ અને સ્થાનિક બજારને તોડવા માટે પોતાની સસ્તી પ્રોડક્ટ્સ અહીં ઠાલવી શકે છે. જો આપણા દેશી પશુપાલકો અને ખેડૂતો આ હરિફાઈમાં ભાંગી પડશે તો ભવિષ્યમાં આ જ વિદેશી સત્તાઓ દૂધ પણ ૨૦૦ રૂપિયે લીટર વેચશે અને આપણને ફરી આર્થિક ગુલામ બનાવી દેશે.
વડાપ્રધાન શ્રી નરેન્દ્ર મોદીના ‘આત્મનિર્ભર ભારત’ના સ્વપ્નને સાકાર કરવા માટે અને આ વૈશ્વિક જોખમોથી બચવા માટે કચ્છ સહિત દેશભરના ખેડૂતોએ ટ્રેક્ટરો અને મોંઘા વિદેશી ઈંધણ પરની આંધળી દોટ રોકવી પડશે. ગાય અને બળદ (નંદી) આધારિત પરંપરાગત પ્રાકૃતિક ખેતી તરફ પાછા વળવું એ જ આ સમસ્યાનો કાયમી ઉકેલ છે. આનાથી રખડતા પશુઓની સમસ્યા હલ થશે, ગૌવંશનું જતન થશે અને દેશ સાચા અર્થમાં સ્વનિર્ભર બનશે.
જનહિત અપીલ:
સમય આવી ગયો છે કે આપણે માત્ર નકારાત્મક વિરોધ પ્રદર્શનોમાં શક્તિ વેડફવાને બદલે સ્વદેશી સંસ્કૃતિ તરફ વળીએ. દેશના પ્રત્યેક પરિવારમાં એક ગાય અને પ્રત્યેક ખેડૂત પાસે એક જોડી બળદ હોય તે જ આપણી આર્થિક આઝાદીની ખરી ગેરંટી હશે.
વાત્સલ્યમ્ સમાચારમાં મુંદરા-કચ્છના સમાચાર/જાહેરાત આપવા માટે સંપર્ક કરો :
-પુજા ઠક્કર,
9426244508,
ptindia112@gmail.com
